چه قدر خوبه که آدم بی پناه باشه.. و بدونه در بدترین شرایط کسی نیست

 که بت کمک کنه!! چه قدر خوبه که بدونی هیچکس وتو دنیا نداری و بدونی

 اگه بمیری شهرداری باید بیاد جمت کنه بدونی تمام ِ غمها ومشکلاتت مال ِ خودته!!

چه قدرخوبه که بدونی وقتی میای خونه هیچ کس منتظرت نیست.. و بدونی که

هیچ کس نیست که وقتی غمگین میشی سرت و رو شونه هاش بزاری.. چه قدر

 خوبه که که هیچ امیدی به کسی نداشته باشی و بدونی که وقتی می ری

 سفر دلیلی برای بازگشتن نیست.. و بدونی که هیچ جایی و کسی نیست که

 آرزوی دیدنش و داشته باشی.. و وقتی غمگینی هیچ قبری نیست که سرش

 بری.. و می دونی که کسی دلش برات تنگ نمی شه.. و می دونی که همه مردم

شهر مخصوصا آدم های مزاحم وقتی می بیننت...می فهمند که تو بی کس  و کاری

 و می تونن هر بلایی سرت بیارن.. چه قدر خوبه که وقتی کسی بت ظلم می کنه

 به جز خودت و خدا کسی و نداری که بش پناه ببری!!

چه قدر خوبه که بفهمی اونی بش می گفتی امید و فرشته نجاتم درواقع یک دیو

بوده که اگه تاحالا بش نرسیدی، از خوش شانسیت بوده.. چه قدر خوبه که بفهمی

 همه اون ها که خودشون و تنها می نامند..تنهاییشون برای یک ساعته و فقط با

 دوستاشون دعوا شون شده.. و دوباره آشتی می کنن.. چه قدر خوبه که بفهمی

 همه اون هایی که میان پیشت درد دل می کنن.. مسافرن و تو رو فقط برای روزای

 غمشون می خوان و برای درد ِ دلاشون.. چه قدرخوبه که یه روز بفهمی همه مردم

 دنیا از تو شاد تر وامیدوار ترند و بالاخره از چیزی شاد می شن..

چه قدر خوبه وقتی بفهمی همه عالم خلقت برای خودشون ارزش قائل اند به جز تو

 .. و اگه این رفتارایی که با توشده با یکی دیگه شده بود..حتما دودمان ِ طرف و به

باد می داد.. چه قدر خوبه که بدونی هر بلایی که سرت بیاد..حتی اگر بدترین بلای

 دنیا باشه.. حتما حتما حتما فقط خودتی که باید پاسخ گو باشی..

و برای کسی اهمیتی نداره

 

 

نوشته شده در Wed 4 Nov 2009ساعت 0:4 AM توسط بهار آفتاب| |